RSS  

هنرهاي رزمي برگرفته شده از تفكرات عالي انسان در الهام از طبيعت است . ابتكار اساتيد  در  الگوبرداري از حركات حيوانات و جريانات طبيعي كه در مثال ميتوان از حالاتي همچون طوفان ، گردباد و.... حركات قدرتي و سرعتي حيوانات مثل پنچه گرگ و ببر يا فنون سريع عقاب و درنا و يا بازي گوشيهاي ميمون كه همه از تفكرات بالاي اساتيد رزم  منشاء گرفته است  ، نام برد .

Ø      (موی تای - بوکس تایلندی )                  

( موی تای ) یکی از کار آمد ترین هنرهای رزمی و روش دفاع از خود است که در آن به بهترین شکل از ضربه های مشت ، آرنج ، و زانو و پا استفاده می شود . موی تای یا به بیانی دیگر ( بوکس تایلندی ) که در که در زبان انگلیسی تای بوکسینگ  نامیده می شود ، هنر رزمی و ملی کشور تایلند است و به عنوان بخش ضروری فرهنگ مردم تایلند از دوران کهن بر جای مانده است و قدمت آن با تاریخچه قوم ( تای ) آمیخته شده است . قرنها پیش ، قبیله ای به نام ( تای ) از سلطنت پادشاهی تای مونگ یا تای موآنگ قبل از دوره بودا در سرزمین حاصل خیزی که در دو سمت رود ( هوانگ هو ) و رود ( یانگ تسه ) در ( سچوان ) و ( هوپی )در جنوب چین قرار داشت ، سکنی گزیدند که برای زنده ماندن و حفظ خانواده ، طایفه و ... همواره می جنگیدند . در آن زمان مردم تای مورد هجوم قرار گرفتند و به سمت جنوب مهاجرت کردند که در آنجا نیز مورد حمله غیر بومیان و وحشیان قرار گرفتند و اموال خود را از دست دادند . امید به زنده ماندن در چنین شرایطی و احساس نیاز به حفاظت از خود، این قبیله را به فکر انداخت تا همراه اسلحه های موجود در آن زمان از قسمت های مختلف بدن نیز به عنوان ابزار تدافعی و تهاجمی در نبردهای تن به تن استفاده نمایند . بعدها ، طوایف ( تای مونگ ) به صورت یک ملت مستقل با هم متحد گردیدند و در جنوب رودخانه مکونگ با تشکیل سرزمینی مستقل برای دفاع از سرزمین و جلوگیری از تاخت و تاز دشمنان هنرهای دفاعی را ابداع نمودند . روش های دفاع از خود و تاکتیک ها و استراتژی ها به شکل سیستماتیکی با سبک های ویژه در کتابچه های قوانین مبارزه ای چوپاسارت نوشته شده اند و تمام روش های مبارزه ای که بر پایه آن میتوانستند دشمنان خود را از صحنه نبرد بیرون برانند در آن گنجانده شد . چوپاسارت نشان داد که چه گونه می توان با شمشیر ، چاقو ،نیزه، تبر و گرز و کلنگ جنگید و این قوانین به کتاب جنگجویان تبدیل ، و مرجعی شد برای کسانی که میخواستند مهارتهای مبارزه را بیاموزند و با وجود لحظه ها ، رفته رفته اسلحه های طبیعی و خدادای بشر مانند ضربات مشت، آرنج ، زانو و پا که همیشه همراه آدمی است ، جایگزین سلاح های واقعی گردد . ساق ها مانند چوبی بلند برای دفاع و ضربه زدن ، بازوها به عنوان شمشیرهای دوتایی برای دفاع کردن ، مشت ها برای خرد کردن و آرنج ها به عنوان ضربات نیزه ، زانوها همانند گرز برای ضربه زدن و دفاع کردن و پاها نیز به عنوان چاقو و تبر به کار گرفته شدند ، بدین گونه هر قسمت از بدن به عنوان مهارتی در مبارزه ، به یک سلاح تبدیل شد و حالا یک هنر رزمی جدید یعنی ( موی تای ) پدید آمد

Ø      کاراته:

کاراته‌ به معني روش مبارزه با دست خالی است و شامل ضربه‌های سریع دست و پا مي باشد. در سال  1921  يکي از بزرگترين استادان کاراته اوکيناوا گیچین فوناکوشی  1868-1957  توانست با قدرت و ظرافت تمام کاراته را به ژاپن معرفي نمايد .  گفته می‌‌شود کاراته داراي قدمتي پنج هزار ساله است و يکي از استادان اوليه و مبتکران اين فن بوديداراما می‌باشد که حدود  525  سال قبل از ميلاد مسيح ميزيسته است وي که از پيشوايان مذهبي به ديگران به تنهايي از هند به راه افتاد و پس از راهپيمايي چند هزار کيلومتري خود و با پشت سر گذاشتن موانع طبيعي بسيار مشکل موجود در آن زمان به چين رسيد و در ايالت هونونان و معبد شائولين اقامت گزيد تعاليم بوديداراما شامل تمرينات شديد انضباطي و انجام اعمال پرهيزکاري بود وي پس از  سالها رنج و رياضت همراه با تفکر و براي اين که شاگردانش نيز بتوانند در مقابل ساعت هاي طولاني تفکر و انديشه تاب مقاومت بياورند و نيز با زورگوياني که تعاليم مذهبي و مردان دين را سد راه خود می‌‌ديدند به مبارزه و مقابله برخيزند  18  حرکت تمريني را ابداع نمود که در حقيقت زير بناي حرکات ورزشهاي رزمي امروزي است.

از طرفي هنگامي که حکومت هاي استبدادي در چين سلسله کينک  1644-1911  و سلسله ساتسوما در اوکيناوا به منظور جلو گيري از ورزيده شدن مخالفان و نيز تحت کنترل در آوردن مردم قانون منع استفاده از شمشير را به مورد اجرا گذاشتند و به جمع آوري سلاح هاي رزمي اقدام نمودند مردم به سوي آموزش هنر مبارزه با دست خالي روي آوردند که همين امر باعث شکو فايي هر چه بيشتر کاراته شد.

 در سال  1921  يکي از بزرگترين استادان کاراته اوکيناوا سن سي  گیچین فوناکوشی  1868-1957  توانست با قدرت و ظرافت تمام کاراته را به ژاپن معرفي نمايد و برخي ديگر از هنر جويان که تحت تعليم بزرگترين استادان اوکيناوا قرار گرفته بودند تکنيک هاي سنتي را با يکديگر ترکيب نموده و سبک هاي متعددي از کاراته را به وجود آوردند.

Ø      ووشو:

قدمت ووشو در كشور چين به زمانهاي بسيار دور كه اولين صورت هاي اجتماعات بشري در جوامع اوليه بوجود آمدند ، باز مي گردد . در آن زمان به منظور حفظ سلامتي ، درمان بيماري ها ، افزايش بنيه جسماني و طول عمر و تعليم مهارتهاي نظامي به افراد آن جوامع ، حركاتي ابداع گرديد كه بسط و گسترش آن در طول ادوار مختلف ، به ورزش زيبا و جذاب ووشوي امروزي بدل شده است . درطي قرون  14  تا  16  ميلادي چهره هاي برجسته ورزشهاي رزمي بتدريج در معبد شائولين گردهم آمدند و سبك هاي اصلي ووشو را به تقليد از حركات حيواناني همچون پلنگ ، درنا ، مار ، ببر و اژدها بوجود آمدند . ليكن امپراتور وقت كه بتدريج از فعاليت هاي ساكنان اين معبد دچار ترس و نگراني شده و معبد را تهديدي عليه حكومت خود مي ديد ، فرمان انهدام و به آتش كشيدن معبد شائولين را صادر كرد . در لشكركشي امپراتور براي انهدام معبد ، فقط تعداد اندكي از افراد آن توانستند جان سالم از مهلكه بدر ببرند .  اين واقعه تلخ تاريخي از سوي ديگر موجب انتشار و اشاعه ورزشهاي رزمي معبد شائولين كه تا آن زمان محفوظ و مخفي مانده بود به ساير نقاط كشور چين گرديد ، هر چند امپراتوران برخي از سلسله هاي حاكم بر كشور پهناور چين تمرينات ورزشهاي رزمي را خطري براي حکومت خود قلمداد نموده و انجام آنرا ممنوع اعلام كرده بودند ليكن امپراتوراني هم بودند كه خود شيفته این تمرينات بوده و موجبات ترویج آنرا فراهم كرده اند . در دوران سلسله هاي شانگ ( Shang  ) و ژو ( Zhau  ) حرکاتی از ووشو بوجود آمدند كه براي آموزش سربازان استفاده مي شد و همه ساله در پائیز و بهار مسابقات كشتي خاصی بنام جيائو براي انتخاب سربازان نمونه و اعطای عناوین افتخاري برگزار مي شد . با ایجاد کاربرد نظامی براي ووشو ، رفته رفته حركات رزم با شمشمير ، نيزه و چوب بوجود آمدند . ظهور گروههاي نمايش خیابانی بنام لوكي ( Luqi  ) كه از طریق نمايش حرکات رزمی امرار معاش مي كردند ، خود باعث گسترش هر چه بيشتر ووشو گرديد . دوران سلطنت سلسله هاي كينگ ( Qing  ) و مينگ ( Ming  ) را مي توان عصر شكوفايي ووشو به شمار آورد .

Ø      (جیت کان دو)    :

هدیه برس لی به رزمی کاران .

برای بسیاری از مردم ماندگار شدن رشته ورزشی که بروس لی ارئه داده است و جیت کان دو نام دارد واقعا بصورت یک رازباقی مانده است .  علت اينكه جیت کان دو به صورتی موفق جایگاه ویژه و ثابتی پیدا کرد بدین خاطر بود که بروس لی خود یک فیلسوف بود . کنده شدن بروس لی از ورزشهای رزمی سنتی ، در واقع با اعتماد و ایمان او به خود و اتکا بر روی تجربه های شخصی اش امکان پذیر شد . به عبارتی وقتی  ورزشهای رزمی سنتی ، وینگ چان کونگ فو که در هنگ کنگ فرا گرفته بود او را قانع نكرد،  تغییر روش داد و توجهش را بیشتر بر روی نحوه تمرین کردن معطوف کرد . او اعتقادی به قدرتهای افسانه ای که در ورزشهای رزمی سنتی از پیشینیان به گوش می رسید ، نداشت . در میان کارهایی که بروس لی انجام داد و در میان کارهایی که او در توانائیهای دیگران مشاهده کرده بود ، جیت کان دو از نظر اهمیت و کارائی در مقام نخست قرار داشت . عمده ترین تفاوت بین جیت کان دو و سایر انواع فرم های مبارزه در طرز ایستادن و وضعیت بدن و نیز تاکید آن بر ریتم شکسته و عدم استفاده آن از تکنیکهای متوقف ساختن قدیمی است . جیت کان دو تنها یکی ازروشهای فکری در وینگ چون است .